Św. Wolfgang

Opis: Całopostaciowe, w dużym stopniu pełne, ścięte z tyłu i wydrążone przedstawienie stojącego Św. Wolfganga ustawione na konsoli zawieszonej na filarze. Konsola wydatna, ozdobiona od przodu masywnym, wolutowym kartuszem poprzedzonym od dołu rodzajem podwieszonej rowkowanej „muszli”. Kartusz z boków dekorowany liśćmi; w jego centrum owalna tablica ze złotym napisem na czerwonym tle: „In honorem | S. WOLFGANGI | Episc.”. Ponad kartuszem górna część konsoli, wieloboczna, profilowana w formie gzymsu, pokryta brązową marmoryzacją. Na górnej powierzchni konsoli dodatkowa podstawa pod figurę w formie grubej płyty.
Święty lekko poruszony, całą postacią zwrócony bardzo nieznacznie w lewą (heraldyczne) stronę, z prawą nogą mocno wysuniętą do przodu i lekko ugiętą w kolanie (widoczny masywny but na stopie biskupa), z lewą cofniętą do tyłu; ręce odsunięte nieco w bok od ciała (prawa dłoń niżej i bliżej biodra). Głowa skierowana lekko w lewo (heraldycznie) i nieco uniesiona ku górze; twarz starszego mężczyzny okolona długimi włosami i zarostem z długą brodą częściowo zasłaniającą szyję. Wolfgang ubrany w pontyfikalny strój biskupi: sutannę zapinaną z przodu na guziki, komżę, stułę, humerał (pod szyją), spiętą na piersi kapę i infułę na głowie; na rękach święty ma biskupie rękawice i pierścienie. Na piersi Wolfgang zawieszony ma krzyż biskupi, w lewej ręce trzyma pastorał z ukośnie ustawioną laską, natomiast w prawej siekierę. Szaty z drobnymi fałdami, lewa poła kapy jakby porwana przez wiatr zasłania przód postaci przylegając do ciała. Rzeźba w białym kolorze polerowanego gruntu z drobnymi złotymi elementami: na konsoli z krawędziami wolutowych form kartusza oraz niektórymi drobnymi listkami; na szatach świętego obramieniami i ornamentami; ponadto złote są: krzywaśń pastorału i trzonek siekiery (laska pastorału i ostrze siekiery są srebrne).

Historia: Figura jest jedną z dziewięciu rzeźb świętych ustawionych z inicjatywy jezuitów w 1710 roku na konsolach zawieszonych na filarach nawy głównej. Każda z rzeźb ufundowana została przez inną osobę – za wyjątkiem prezentowanej figury Św. Wolfganga, co do której nie zachował się żaden przekaz odnośnie fundacji, przypuszczać więc należy, że sfinansowali ja sami jezuici.

Charakterystyka: Jezuici, aby nawiązać do katolickiej, średniowiecznej przeszłości Świdnicy postanowili, że każda figura przedstawiać będzie patrona jednej z kaplic ustawionych przy bramach prowadzących do miasta. Opisywany posąg odwołuje się do kaplicy p.w. św. Wolfganga przy Bramie Franciszkańskiej. Święty patron tej kaplicy (około 934-994), pochodzący z arystokratycznej rodziny, należał do najwybitniejszych świętych hierarchów w dziejach Niemiec: pełnił funkcję biskupa Ratyzbony, związany był z dworem cesarskim, ale jako benedyktyn żywo interesował się także życiem klasztornym. Dla Europy Środkowo-Wschodniej był ważny nie tylko ze względu na swoją misję na Węgry, ale także dlatego, iż zgodził się na oddzielenie ze swojej diecezji znacznego obszaru i utworzenie z niej diecezji praskiej. Pod koniec życia zamieszkał w pustelni na terenie Górnej Austrii i tam zmarł – bynajmniej nie śmiercią męczeńską, jak mogłaby sugerować siekiera trzymana przez niego w ręce. Stała się ona atrybutem świętego jako pamiątka wydarzenia z jego życia: przybywszy na miejsce swojego odosobnienia Wolfgang po modlitwie rzucił w pobliskie zarośla siekierą i wyznaczył tym samym miejsce, gdzie zbudował swoją celę.